Bu yılın dikkatlerden kaçan sağlam albümleri

Bu yılın dikkatlerden kaçan sağlam albümleri

2016 yılı müzik dünyası açısından çok parlak bir yıl oldu. Binlerce bir birinden değerli albüm piyasaya sürülürken, bazılarının dikkatlerden kaçmış olması gayet tabii.

Wired.com yazarlarından Brian Raftery, radarlara pek girmemiş olabileceği düşüncesiyle, nispeten sönük kalmış ama müzikal kalite olarak üst seviyedeki albümlerden bazılarını listelemiş.

Luke Bell, Luke Bell

Bell’in Kendi Adını taşıyan çıkış albümü, Doğu Nashville’ın ünlü Bomb Shelter Sığınağı stüdyosunun son üretimiydi. Country müziğin geleceği hakkında ümitvar olma sebebi Raftery’ye göre. Bu anında etkileyen 32 dakikalık LP’de, öylesine yapılmış, alan dolduran müzikler yok. “Where ya been” ve “Bullfighter” gibi kalbe dokunan balatların yanında, “Ragtime Troubles” gibi eski okul şarkılar da mevcut. Tabii ki yodeling de var. Bell’in sesi eklektik bir karışım. Biraz Lefty Frizzel, bir tutam Hank Williams ve gerektiğinde de Roy Orbison’dan biraz dokunuş. —Joseph Bien-Kahn

Nereden Başlamalı: “Sometimes”

Kyle Craft, Dolls of Highland

Kendinden çok emin kadifeden bir altın madeni, hafif çarpık bir gözalıcılıkta… Dolls of Highland, 27 yaşındaki Craft’i bir ayağı batakta, diğeri kabare sahnesinde bulmuş: Güneyli çılgın dans şarkısı “Eye of a Hurricane” Honky Chateau dönemi Elton John’una, sıkı piyanistlerin hasedini verirdi. “Lady of the Ark” ise, günahkarlar için yazılmış, sinsice gospelleri andıran bir kaside. Eşit derecede coşkun ve mest, Dolls, dışlanmışlığın neşelerine yönelik kapsayıcı bir gazel. —Brian Raftery

Nereden Başlamalı: Piano ve ritimli vurmalılarla… Berlin”

 

D∆WN, Redemption

Bir sebepten, Dawn Richard’ın son albümünün janrı, iTunes’umda “bilinmeyen” diye geçiyor. Yarı yarıya uyan bir tanım. Dansa çağıran Redemption, Vengelis’e eşlik eden çalgılardan, Lazarus’un atmosferik elektro-pop temrinlerine ve Hey Nikki’nin ağır ağır yanan bangerlarına kadar bir skalada esip gürlüyor. Hepsi birden, şenlikli olduğu kadar keşfe açık bir modern pop arayışını ortaya koyuyor. —Brian Raftery

Nereden başlamalı: “Love Under Lights”

Ezra Furman, Big Fugitive Life

Furman, rock müziğinin klasik “Avrupa’da büyük(ümsü) Amerika’da ihmal edilmiş” sanatçılardan. Bu bir ayıp, zira bu Şikagolu, insanı yakalayan kancalar atan, akıllı ve hafiften terbiyesiz lirikler yazabilir. My Aim Is True döneminin Elvis Costello’sunu anımsatan lirikler… —Jason Tanz

Nereden başlamalı: “Teddy I am Ready” parçasının, biraz acıtan ama kendinden emin canlı versiyonu.

No Comments Yet

Leave a Reply